Wspieramy sportowców! – Robert Wilkowiecki

Wspieramy sportowców! – Robert Wilkowiecki

Często podkreślamy nasze zaangażowanie w kwestie zdrowego stylu życia w zgodzie z naturą oraz aktywności fizycznej. I nie są to jedynie puste słowa! Realizujemy naszą misję na różne sposoby a jedną z nich jest aktywne wspieranie sportowców.

Dlatego dzisiaj przedstawiamy Wam Roberta Wilkowieckiego – młodego triathlonistę z drużyny GVT BMC Triathlon Team, który jest już z nami niemal rok.

Kim jest Robert?

Swoje pierwsze kroki w sporcie Robert stawiał mając 10 lat. Pierwszą dyscypliną, w której odnosił znaczące sukcesy było pływanie – jest on wielokrotnym mistrzem i medalistą Mistrzostw Świata w stylu grzbietowym oraz członkiem Kadry Narodowej.  

Kiedy zakończył pływanie wraz z tatą zaczął jeździć na rowerze. Dorabiał jednak pracując na basenie także pomimo oficjalnej przerwy w pływaniu zrobienie treningu nie było problemem także pojawiła się myśl, że wystarczy jedynie troszkę pobiegać… Również coraz więcej osób zaczynało podpowiadać mu aby spróbował swoich sił w triathlonie.

W efekcie w 2015 roku postanowił spróbować i od tego czasu realizuje się w tej dyscyplinie chcąc osiągnąć maksimum swoich możliwości.

Robert Wilkowiecki

Jak dba o formę?

Co jest najważniejsze w sporcie? Oczywiście cel, motywacja i energia. Robert pytany o to w jaki sposób dba o swoją formę wymienia przede wszystkim optymalny trening, regenerację i właściwą dietę.

Jak sam twierdzi ze względu na wygodę testował już oferty innych diet pudełkowych. Jednak uprawianie trzech dyscyplin sportowych jest bardzo wymagające. W tym wypadku niezwykle ważne jest indywidualne podejście do diety i rozkład makroskładników dopasowany specjalnie dla danej osoby. Z tego powodu finalnie Robert zdecydował się na dietę Piu Piu ze względu na jakość wyróżniającą się na tle innych firm caterigowych.

Idealnie dobrana do specyficznych potrzeb każdej osoby i złożona z samych produktów najwyższej klasy, dieta Piu Piu pozwala sprostać mawet najbardziej wymagającym zapotrzebowaniom osób aktywnie uprawiających sport.

Jeśli i Ty chcesz uzupełnić trening i zadbać o zbilansowaną dietę zapoznaj się z nasza ofertą i pomóż sobie w osiągnięciu sukcesu.

Oleje do smażenia – jakie wybrać?

Oleje do smażenia – jakie wybrać?

Większośc z nas uśmiecha sie z rozmarzeniem na myśl o placuszkach, naleśnikach i całej reszcie pyszności prosto z patelni. Niestety, pomimo doskonałego smaku smażone jedzenie uważa się za ciężkostrawne a przede wszystkim niezdrowe. Powodem jest przede wszystkim tłuszcz, na którym przygotowuje się te potrawy.

Olej na zimno

W wysokiej temperaturze podczas obróbki termicznej tłuszcze rozpadają się do wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu, które zmieniają się w aldehydy, ketony i akroleinę szkodliwe dla zdrowia. Białka i węglowodany wytwarzają także akrylamid o działaniu rakotwórczym a smażone oleje utleniając się hamują działanie enzymów trawiennych i mogą powodować miażdżycę.

W trosce o swoje zdrowie oraz nie chcąc rezygnować z podobnych posiłków wystarczy odpowiednio dobrać rodzaj tłuszczu i czas smażenia.

Oleje do smażenia – na co zwrócić uwagę?

Wybierając odpowiedni olej do smażenia należy zwrócić uwagę na czynniki decydujące o tym czy nadaje się on do tego celu.

  • TEMPERATURA DYMIENIA

Określa ona moment, w którym tłuszcz zaczyna proces rozkładu. Zaczyna się on wówczas palić wydzielając dym, rakotwórcze substancje i nieprzyjemny zapach co wpływa bardzo źle nie tylko a zdrowie ale też smak potraw. Im wyższa temperatura dymienia tym jest on odporniejszy na podgrzewanie, najlepiej od 200 stopni Celsjusza.

 

  • ZAWARTOŚĆ TŁUSZCZÓW

Olej do smażenia powinien zawierać jak najmniej wielonienasyconych kwasów tłuszczowych gdyż najłatwiej rozpadają się one do substancji szkodliwych dla zdrowia. Dlatego należy wybierać tłuszcze z przewagą kwasów nasyconych i jednonienasyconych.

 

  • OLEJE RAFINOWANE

Najlepiej jest smażyć na olejach, które zostały wcześniej poddane procesowi rafinowania. Oleje nierafinowane, mimo że są zdrowsze to posiadają niższa temperaturę dymienia, ponadto zawierają substacje nadające smak i barwę, które pod wpływem temperatury stają się mocno szkodliwe. Dlatego należy ich używać jedynie ,,na zimno”.

Smażone warzywa

Oleje do smażenia – jakie wybrać?

Uwzględniając powyższe kryteria podsumujmy, jakie tłuszcze do smażenia wybrać?

  • OLEJ KOKOSOWY

Mimo, że należy do grupy tłuszczów nasyconych nie podnosi poziomu cholesterolu we krwi, co więcej wykazuje silne działanie przeciwzapalne. Ma wysoką temperaturę dymienia w okolicach 200 stopni i składa się w niemal 90% z nasyconych kwasów tłuszczowych. Nadaje się nawet do długotrwałego smażenia.

  • OLEJ RYŻOWY

Najbardziej stabilny olej z grupy olejów jednonienasyconych. Jego temperatura dymienia wynosi 230 stopni także nadaje się do długotrwałego smażenia nawet w wysokich temperaturach. Znajdzie zastosowanie w wielu potrawach ze względu na neutralny smak.

Olej w garnku

Smażenie – o czym pamiętać?

Podczas smażenia warto też pamiętać o podstawowych zasadach:

  • Zimny tłuszcz szybciej i bardziej wsiąka w jedzenie, dlatego też smażymy już na rozgrzanym oleju
  • Podczas smażenia nie dodajemy świeżego oleju, kwasy tłuszczowe z poprzedniej porcji przyspieszą rozkładanie się nowego tłuszczu
  • Nigdy nie smażymy drugi raz na tym samym tłuszczu

Poza tym pamiętajmy o umiarze. Nawet najzdrowsze tłuszcze są kaloryczne także wręcz należy wzbogacić dietę o zdrowe oleje ale podobnie jak ze wszystkim nie wolno przesadzać z nadmiarem.

Erytrocyty – czym są i jak walczyć z niedoborem?

Erytrocyty – czym są i jak walczyć z niedoborem?

Odżywianie – mikroelementy i makroelementy

Odżywianie jest jednym z głównych procesów życiowych większości organizmów żywych, w tym człowieka. Polega on na czerpaniu ze środowiska zewnętrznego niezbędnych składników odżywczych zawartych w pokarmie. Wśród nich wyróżnia się dwie grupy, mikroelementy i makroelementy, w zależności od tego jak duże jest zapotrzebowanie na dany pierwiastek.

Mikroelementy są potrzebne w niewielkiej ilości, co nie oznacza, że można je lekceważyć gdyż wciąż są pierwiastkami niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Zaliczają się do nich żelazo, cynk, selen, jod, chrom, miedź, fluor, mangan, kobalt, bor,  wanad, molibden i krzem.

Zapotrzebowanie na makroelementy jest stosunkowo duże. Minerały, które zaliczają się do tej grupy to wapń, magnez, potas, fosfor, sód, chlor i siarka.

Jarmuż i pomidory

Zdrowe odżywianie – czyli jakie?

Najważniejsze to dostrzec różnicę pomiędzy jedzeniem – czyli po prostu konsumpcją, a odżywianiem – dostarczaniem organizmowi odpowiedniej ilości składników odżywczych i energii mierzonej w kaloriach. Ich ilość jest zależna od czynników takich jak stan zdrowia, płeć, wiek oraz stan aktywności fizycznej. Właściwy dobór pozwala organizmowi funkcjonować, zachować zdrowie i sprawność, umożliwia pracę mózgu i czynności budulcowe.

Erytrocyty – właściwości, nadmiar i niedobór

Erytrocyty to nic innego jak czerwone krwinki będące jednym ze składników krwi. Ich głównym zadaniem jest transportowanie tlenu w organizmie. Aby rozwijały się prawidłowo potrzebują między innymi żelaza, kwasu foliowego i witaminy B12. Norma wynosi 3,9 – 5,6  M/µ u kobiet i 4,5 – 6,5 M/µ u mężczyzn.

Niestety, ze względu na tempo życia, brak odpowiedniej wiedzy czy ignorancja sprawiają, że dieta wielu osób daleka jest do doskonałości. Dochodzą do tego aspekty  takie jak uwarunkowania genetyczne, czynniki ekologiczne czy choroby organizmu, które powodują niedobór erytrocytów czyli objaw anemii. Przyczyny to zazwyczaj skutek utraty krwi, choroby nerek, czasem ciąża ale zazwyczaj nieodpowiednia dieta. Nadmiar zdarza się rzadko i dotyczy najczęściej osób przebywających na dużych wysokościach, efektu intensywnego uprawiania sportu, palenia papierosów i chorób płuc i serca.

Problem związany z poziomem erytrocytów nierzadko dotyka osób też prowadzących aktywny tryb życia i uprawiających sport.  W obu przypadkach nie wolno bagatelizować takiej sytuacji a właściwa dieta jest najprostszą i najbardziej skuteczną drogą do zwalczenia problemu.

Świeży szpinak

Niedobór czerwonych krwinek – jak walczyć?

Osoby cierpiące na niedobór erytrocytów do momentu zrobienia morfologii krwi często nie są tego świadome. Jednak cała gama objawów pozwala zauważyć, że coś jest nie tak. Są to ciągłe zmęczenie, senność, bóle głowy, częste krwawienia z nosa, łamliwe włosy i paznokcie, bladość skóry, kłopoty z koncentracją i pamięcią, brak apetytu, omdlenia, ciągłe uczucie zimna czy obniżenie nastroju.

W takim wypadku najważniejsze to wprowadzić do codziennego jadłospisu produkty bogate w żelazo takie jak:

  • Produkty mięsne, podroby czyli wątroba, nerki, serce, drób
  • Ryby
  • Warzywa strączkowe
  • Warzywa zielone, buraki, papryka, pomidory
  • Płatki owsiane, suszone owoce, pełnoziarniste pieczywo, nasiona dyni
  • Owoce tj. czereśnie, wiśnie, winogrona, czarne porzeczki, żurawina, agrest, melon
  • Gruboziarniste kasze np. pęczak, makarony razowe
  • Natka pietruszki, sok z pokrzywy

Jeśli zaś problemy spowodowane są niedoborem witaminy B12 i kwasu foliowego należy uzupełnić dietę w liście zielonych warzyw takich jak sałata, włoska kapusta, szpinak czy natka pietruszki, w wątróbkę i nerki wołowe a także drożdże.

Tak naprawdę nie jest żadną tajemnicą ani magiczną sztuczką fakt, że dpowiednia dieta potrafi zdziałać cuda. Najważniejsze to na co dzień pamietać o tym, że świadome odżywianie jest kluczem do zdrowia, szczęścia i czerpania radości z życia.

Ryż – odmiany i właściwości

Ryż – właściwości i odmiany

Ziarna ryżu są znane i stosowane w sztuce kulinarnej już od przeszło siedmiu tysięcy lat. Pochodzą z Chin i to stamtąd bierze się niemal 90% wszystkich jego zbiorów. Mimo, że niezaprzeczalnie to w Azji jego popularność na stołach świeci największe triumfy to i w Europie jest wyjątkowo cenionym zamiennikiem produktów mącznych i skrobiowych. Nie bez powodu!

Pomijając ogrom możliwości zastosowań jest także niezwykle uniwersalny ze względu na swoje wartości odżywcze. Dzięki mnogości odmian jest odpowiedni zarówno dla dzieci, dorosłych, osób na diecie, cukrzyków jak i po prostu entuzjastów kuchni azjatyckiej.

Miska z ryżem


Co ciekawe ryż od czasów antycznych pozostał w niezmienionej formie dzięki czemu jest bardzo dobrze tolerowany przez ludzki organizm.
Ale powodów, dla których warto uzupełnić dietę o różne rodzaje ryżu jest znacznie więcej, przyjrzyjmy się im.

Ryż – właściwości

  • Zawiera dużo dobrych węglowodanów a tym samym dodaje energii
  • Jest źródłem białka, i to niemal wszystkich aminokwasów, szczególnie metioniny. Brakuje mu jednak liziny, w którą z kolei obfitują rośliny ,strączkowe. Dlatego też połączenie tych dwóch produktów jest nie tylko dobrym połączeniem smakowym ale też pełnowartościowym posiłkiem.
  • Nie zawiera glutenu co jest szczególnie istotne dla osób z nietolerancją ale nie tylko. Ryż w ogóle jest bardzo dobrze tolerowany przez organizm i niezwykle rzadko wywołuje reakcje alergiczne.
  • Indeks glikemiczny ryżu utrzymuje się na umiarkowanym poziomie, choć zależny jest od sposobu przygotowania. Krótsze gotowanie ryżu powoduje niższy IG i jest lepszy dla zdrowia i zapobiega tyciu.
  • Ryż pomaga w stabilizacji poziomu cholesterolu we krwi.
  • Jest wyjątkowo delikatny i lekkostrawny dlatego świetnie sprawdza się w przypadku problemów z żołądkiem i jelitami.

Danie na ryżu

Ryż – rodzaje i odmiany

 

Ze względu na kryterium długości ziaren można dokonać podziału ryżu na:

  • Krótkoziarnisty – ok 5 mm, ma okrągłe lub owalne ziarenka a ze względu na silne wchłanianie wody mocno się klei w trakcie gotowania. Dzięki temu używany jest do dań jedzonych za pomocą pałeczek a także do risotto i dań mlecznych.
  • Średnioziarnisty – ok 5-6 mm, wilgotny o delikatnym smaku. Gotowany na półsypko świetnie sprawdza się jako składnik deserów i zup.
  • Długoziarnisty – ok 7-8 mm długości. Jest sypki i delikatny w smaku, podawany do sałatek i farszów.

Różne rodzaje ryżu
Jest to jednak najbardziej podstawowy podział bowiem rodzajów ryżu jest naprawdę sporo a każdy nadaje się do nieco innego zastosowania:

Ryż polerowany biały

Jest pozbawiony łuski, dzięki czemu w smaku robi się delikatniejszy i bardziej słodkawy. Przed szlifowaniem jest nawilżany pod ciśnieniem parą wodną w celu zachowania składników odżywczych poprzez wniknięcie ich do środka ziarenka. Tym samym ma podobne właściwości zdrowotne co ryż brązowy.

Ryż brązowy

Zwany inaczej naturalnym jest najmniej przetworzoną formą ryżu dzięki czemu zawiera o wiele więcej witamin, błonnika i składników mineralnych. Dzieje się tak za sprawa luski, która nadaje mu brązowy kolor i delikatnie orzechowy posmak.

Ryż czerwony

Ma ziarna średniej długości i pochodzi z Indii. Posiada specyficzny słodkawy smak i orzechowy aromat. Doskonale sprawdza się w sałatkach a także jako dodatek do drobiu i warzyw.

Ryż jaśminowy

Najlepszy gatunek ryżu długoziarnistego. Charakteryzuje go delikatny zapach jaśminu i bielutki kolor. Pochodzi z Tajlandii dlatego świetnie sprawdza się w potrawach tamtejszej kuchni ale także jako dodatek do mięs, warzyw i deserów.

Ryż dziki

Spotykany także pod nazwą wodnego owsu. Jest to trawa z okolic Ameryki Północnej o długich ziarnach i oryginalnej ciemnej barwie z orzechowym smakiem i zapachem. Mimo kształtu nie jest spokrewniony z ryżem jednak świetnie sprawdza się w mieszankach z innymi gatunkami a także jako dodatek sałatek, drobiu, dziczyzny i ryb.

Ryż basmati

Nazywany jest ,,księciem ryżu” za sprawą śnieżnobiałego koloru, delikatnych ziaren i intensywnego aromatu. Pod wpływem gotowania jego ziarna stają się wyjątkowo długie, sypkie i cienki. Jest idealnym produktem do hinduskich potraw, mięsa i ryb.

Zdecydowanie najmniej zdrową opcją jest biały ryż sprzedawany w torebkach. Pozbawiony łuski, podgotowany i już wstępnie wysuszony dzięki czemu jego czas gotowania się skraca. Ponadto gotowanie w plastikowym opakowaniu, którego szkodliwe związki uwalniają się do wody nie jest najlepszym możliwym wyborem.

Dlatego nie wahajmy się wybrać jednej z powyższych opcji zamiast ryżu w woreczku.

Jak walczyć ze słodką pokusą?

Jak walczyć ze słodką pokusą?

Cukier jest nałogiem wielu z nas. I słowo ,,nałóg” nie jest użyte bezpodstawnie bowiem udowodniono, że uzależnia on nie mniej niż nikotyna czy narkotyki. Biały, mocno przetworzony środek zawdzięcza swoją popularność słodkiemu smakowi i działaniu. Dzięki pobudzaniu mózgu do wydzielania tak zwanego ,,hormonu szczęścia” czyli serotoniny daje on uczucie szczęścia – niestety złudne i bardzo krótkotrwałe.

Problemy zarówno ze zdrowiem jak i otyłością dotyczą coraz większej ilości społeczeństwa a naukowcy nie mają wątpliwości, że jedną z głównych przyczyn tego problemu jest właśnie cukier. Przez wiele lat uważano, że to tłuszcz odpowiedzialny jest za problemy z nadwagą a nie jest to do końca prawdą. Większym winowajcą jest cukier, dodawany do ogromnej ilości produktów, również tych, w których nie spodziewalibyśmy się go znaleźć.

Należy zatem cukier maksymalnie ograniczyć. Tylko jak skoro sklepowe półki uginają się pod ciężarem pysznych batoników o znajomych nazwach, babcia namawia do skosztowania trzeciego pączka domowej roboty a gorzka herbata przestaje mieć sens… ?

Przede wszystkim rzucać nałóg systematycznie i konsekwentnie. Oraz zapoznać się z naszymi radami:

W jaki sposób zmniejszyć ochotę na słodycze?

 

  1. Pić wodę – nie pić soków

    Wielokrotnie gdy wydaje nam się, że mamy ochotę coś przekąsić w rzeczywistości organizm spragniony jest picia. Dlatego należy pamiętać o regularnym piciu wody. Dobrym zwyczajem jest na przykład nalanie sobie szklanki wody o każdej pełnej godzinie. Dodatkowo warto dodać do niej plasterek cytrusa, ogórka, miętę lub inne świeże zioła. Powinniśmy zastąpić kupne soki owocowe tymi domowej roboty. Bezwzględnie należy też zrezygnować ze słodkich gazowanych napojów. Zawierają one podobną ilość cukru co czekoladki i masę konserwantów.

2 Jeść regularnie

Wciąż powtarzana zasada aby jeść pięć posiłków dziennie, w 3-4 godzinnych przerwach, ma swoje wytłumaczenie również w tej kwestii. Kiedy odstępy między jedzeniem są dłuższe stajemy się poddenerwowani, senni a skupienie przychodzi z trudnością. Powodem jest spadek cukru we krwi, a że organizm chcąc jak najszybciej podnieść poziom glukozy sprawia, że mamy ochotę na słodycze.

Pączki i donuty

3. Niski indeks glikemiczny

Jedzenie posiadające niski indeks glikemiczny wolniej się trawi, wchłania i metabolizuje. Dzięki temu poziom cukru w organizmie nie skacze z góry na dół co chroni nas przed sięganiem po przekąski. Wybieranie produktów o niskim indeksie nie tylko daje na dłużej uczucie sytości ale też chroni przed chorobami takimi jak cukrzyca.

4. Błonnik

Warto pamiętać o jedzeniu posiłków zawierających sporo błonnika. Nie tylko daje on uczucie nasycenia ale także wydłuża proces trawienia powodując wolne wchłanianie się węglowodanów, dzięki czemu poziom cukru wzrasta i maleje powoli. Tym samym chęć przegryzienia czegoś słodkiego znacznie spada. Znajdziemy go w owocach, ziarnach, orzechach i zbożach.

5. Proteiny i zdrowe tłuszcze

Białko najbardziej ze wszystkich składników odżywczych powoduje uczucie sytości. Dzięki produktom takim jak nabiał, rośliny strączkowe, jajka czy chude mięso w ciągu dnia nie będziemy odczuwać głodu i zapychać się niezdrowymi przekąskami. To samo tyczy się tłuszczów, tych dobrych oczywiście, które znajdziemy w orzechach czy oleju kokosowym.

6. Zaopatrzyć się w owoce

Pamiętaj, że chcąc rozstać się z cukrem nie możesz zastępować go innymi sztucznymi słodzikami. Wybierz jeden ze zdrowych zamienników jak lukrecja, erytrol czy miód – oczywiście również w rozsądnej ilości. Ponadto zawsze miej przy sobie owoce i warzywa – zobaczysz, że szybko zastąpią Ci słodkie przekąski.

7. Dobry humor i sport

Wyjątkowa ochota na coś słodkiego, ataki głodu lub odruchowe sięganie po batonika często są objawami wzmożonego stresu. Jeśli jest tak i w Twoim wypadku zastanów się jak walczyć z przyczyną. Zjedzenie czegoś słodkiego na chwilę podniesie poziom serotoniny jednak chwilę później jej poziom drastycznie spadnie i będziesz chciał tylko więcej i więcej a to błędne koło. Uprawiaj sport, spotykaj się z ludźmi, uśmiechaj i odpoczywaj – to znacznie lepsze lekarstwa na chandrę.

8. Czasem sobie pozwolić

Punkt nie mniej ważny od innych. Nawet tocząc wytrwały bój ze słodyczami nie pozwól aby odebrał Ci on przyjemność z jedzenia. Możesz sobie pozwolić na słodki deser o ile jest on przemyślany. Nie wszystko co słodkie jest automatycznie niezdrowe. Ponadto nawet sięgnięcie po coś z zakazanej listy nie zrobi aż takiej szkody organizmowi jeśli zdarzy się raz na jakiś czas. A jak wtedy smakuje… 🙂

Miód – rodzaje i właściwości

Miód

Pszczeli miód w lecznictwie i kosmetyce wykorzystywany jest już wieki. Dzięki wyjątkowym właściwościom odżywczym, działaniu bakteriobójczym i uodparniającym był wykorzystywany już przez starożytnych Greków jako środek zapewniający długie lata w zdrowiu i sile. Używano go także podobnie jak dziś w medycynie, produkcji alkoholu oraz do słodzenia potraw i napojów.

Miód powstaje dzięki pszczołom, które przy pomocy kilku procesów biochemicznych przekształcają kwiatowe nektary i spadź w słodkie plastry. Od ilości i rodzaju olejków eterycznych zawartych w nektarze zależy końcowy smak i zapach miodu. Jego konsystencja przypomina gęsty syrop, który wraz z czasem krystalizuje się nie wpływając na jego właściwości. Co ciekawe miód to jeden z niewielu produktów spożywczych, który nigdy się nie psuje. Może mieć rok, sto lat a nawet tysiąc – skrystalizowany wystarczy ogrzać by powrócił do poprzedniej formy. Najlepiej aby był przechowywany w suchym, przewiewnym miejscu w temperaturze od 5 do 17 stopni.

Kromka z miodem

Miód – właściwości

Miód składa się przede wszystkim z fruktozy i glukozy oraz w mniejszej części z sacharozy. Posiada szereg właściwości zdrowotnych pomocnych w różnych rodzajach dolegliwości. Pomimo swojego słodkiego smaku nie tylko nie powoduje próchnicy ale też zapobiega jej powstaniu i hamuje rozwój. Pomaga nie tylko w oczyszczaniu ran zewnętrznych ale też zmniejsza ból, działa przeciwzapalnie i wspomaga proces odnawiania. Szczególnie polecany jest w przypadku oparzeń gdyż przyspiesza usuwanie się wydzieliny ropnej, zapobiega pęcherzom i bliznom.

Działa antybakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwalergicznie. Ma także właściwości wykrztuśne dzięki czemu używa się go w leczeniu chorób układu oddechowego. Tym bardziej, że naukowo dowiedziono w jak dużym stopniu zwiększa odporność organizmu co w przypadku częstych chorób ma niemałe znaczenie.

Miód jest stosowany przy problemach pokarmowych, stanach zapalnych, skurczach i nadmiernym stresie. Oczyszcza organizm, działa moczopędnie, likwiduje zaparcia i działa pobudzająco na układ trawienny. Ponadto wpływa na pracę serca i obniżenie ciśnienia.

To nie wszystko. Miód działa także kojąco. Poprawia ogólne samopoczucie, uspokaja, pomaga walczyć z zaburzeniami snu. Stosowany jest jako wspomagacz do walki z nerwicą, nadpobudliwością i nerwicy.

Łyżka miodu

Miód – rodzaje

Ze względu na surowiec z jakiego powstał miód można podzielić na kwiatowy (zwany nektarowym), spadziowy (pochodzacy z wydzielin owadów na danych drzewach) oraz mieszany. Poniżej przyglądamy się nieco bliżej najpopularniejszym rodzajom:

  • Miód akacjowy
    bardzo jasny, nawet biały, o słodkim smaku. Poleca się go przy problemach z trawieniem lub nerkami, diabetykom oraz zapobiegawczo kamieniom nerkowym.
  • Miód rzepakowy
    jasny, o słodkim smaku z gorzkawą nutą. Zawiera sporo olejków, witamin, aminokwasów i glukozy. Wzmacnia i pomaga w walce z chorobami nerek, wątroby, układu krwionośnego, trzustki i dróg moczowych.
  • Miód lipowy
    o ostrzejszym i gorzkawym smaku. Bogaty w olejki eteryczne i witaminę C a także o dużych właściwościach antybiotycznych. Działa przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, napotnie a także uspokaja.
  • Miód gryczany
    o kolorze bursztynu lub brązu. Słodki ale z ostrym posmakiem. Bogaty w wiele składników odżywczych, dzięki którym używa się  w walce z miażdżycą i komplikacjami układu krążenia. Zapobiega problemom z pamięcią a także pomaga wrócić do formy po zabiegach i kłopotach zdrowotnych.
  • Miód wielokwiatowy
    jasnobrązowy, pochodzący z uprawnych roślin i ziół. Używany przy problemach z układem oddechowym i alergiach.
  • Miód wrzosowy
    brunatny w kolorze a ostro-gorzki w smaku. Stosowany aby zapobiegać kamieniom nerkowym, w zapaleniach układu moczowego i przy zapaleniu jelit.
  • Miód z drzew iglastych
    miód spadziowy o zielono-szarej barwie i delikatnym, korzennym smaku. Przeciwzapalny i wykrztuśny pomaga w sytuacjach spadku odpornosci organizmu, przy kłopotach z układem nerwowym, płucami i stawami.
  • Miód z drzew liściastych
    złoto-zielonkawy i szaro-zielonkawy, pochodzący zazwyczaj z klonu, lipy i jawora, ma cierpki zapach  i właściwości dezynfekujące, moczopędne i przeciwzapalne.
  • Miód mieszany – w kolorze zielono-brunatnym, zazwyczaj mało słodki a częściej korzenny. Wykazuje bardzo dużą aktywność antybiotyczną.


    Jabłko w miodzie

Miód – jak stosować?

Najważniejsze o czym należy pamiętać to temperatura – przyrządzając miód nie może ona przekroczyć 40°C gdyż traci on wówczas właściwości zdrowotne.

Miód bardzo łatwo wchłania zapachy i wilgoć także trzeba pamiętać o szczelnym zamknięciu.

Dla wydobycia maksymalnej ilości właściwości zdrowotnych najlepiej jest rozpuścić łyżkę miodu z połową szklanki letniej wody, dodać kilka kropel cytryny i zostawić na noc. Tak przygotowaną miksturę pić co rano małymi łyczkami.

Woda – z kranu czy butelki?

Woda – z kranu czy butelki?

O tym, że woda jest podstawowym składnikiem diety potrzebnym do życia wie każdy. Nawet dziecko ma świadomość, że człowiek pozbawiony dostępu do wody nie jest w stanie przeżyć dłużej niż kilka dni. Bezkaloryczna, zawierająca jedynie niewielkie ilości składników mineralnych a jednak niezbędna – stanowi nawet 60-70% ludzkiego ciała. Nie tylko umożliwia odpowiedni poziom nawodnienia każdej komórki w organizmie ale też oczyszcza go ze szkodliwych pozostałości przemiany materii.

Kwestia konieczności picia wody nie pozostawia watpliwości. Dylemat pojawia się jednak gdy trzeba zdecydować, którą wodę wybrać? Półki sklepowe oferują wiele możliwości, ponadto pozostaje jeszcze kontrowersyjna opcja wody z kranu.

Co tak naprawdę różni wodę butelkową od tej z kranu? Przyjrzyjmy się.

Rodzaje wody butelkowej

W zależności od przyjętego kryterium dokonywać można różnych podziałów wody, którą możemy znaleźć w sklepach. Jednak według najbardziej ogólnej systematyki możemy wyróżnić trzy główne rodzaje:

  • WODA MINERALNA

Pochodzi z naturalnej hydrosfery czyli podziemnych źródeł, zawiera dużo składników mineralnych o stabilnym składzie.

 

  • WODA ŹRÓDLANA

Także pochodzi ze źródeł podziemnych. Zawiera nieco mniej minerałów o raczej niestabilnym składzie, jest delikatniejsza w smaku.

 

  • WODA LECZNICZA

Pochodząca ze specjalnych źródeł zawierających wyjątkową ilość składników mineralnych. Ten typ wody powinien być stosowany jedynie pod nadzorem lekarza lub dietetyka ze względu na zagrożenie przedawkowania poszczególnych mikroelementów.

Tak wygląda teoria. Niestety w praktyce etykiety niektórych  kupnych wód źródlanych deklarują zupełnie inną zawartość składników mineralnych niż w rzeczywistości. Zdarzają się również sytuacje, w których w ogóle wody pochodzą tak naprawdę z kranu, wzbogacone jedynie o podatek i plastikowe opakowanie…

Plastikowe butleki z wodą

Woda z kranu i woda w butelce – porównanie

  • Woda pitna?

Dawno został obalony mit o tym jakoby woda z kranu miała być trująca.Wszelkie systemy służące do uzdatniania wody zostały w Polsce zmodernizowane. Także punkt pierwszy i najważniejszy – zarówno woda z butelki jak i z kranu jest zupełnie bezpieczna dla organizmu i zdatna do spożycia przez ludzi.

  • Źródło

Każda woda, również ta ,,z górskiego potoku” czy ,,naturalnych podziemnych źródeł” to wciąż ta sama woda,  która znalazła się w tym a nie innym miejscu ze względu na cyrkulację. Woda z podziemnych źródeł została jedynie przefiltrowana przez kolejne warstwy ziemi wzbogacając ją o minerały. Ze względu na zróżnicowane położenia występują rozbieżności w nasyceniu konkretnym pierwiastkiem.

  • Składniki mineralne

Woda w kranie również posiada składniki mineralne – przede wszystkim wapń i magnez. W zależności od miejscowości woda pozyskiwana jest z rzek lub źródeł podziemnych zanim trafi do kranów. Dlatego też skład mineralny jest bardzo zróżnicowany. Jednak dzięki współczesnym sprzętom wodno-kanalizacyjnym filtrowana woda ma praktycznie taki sam skład jak źródlana. Osadzający się w czajniku kamień to właśnie te minerały.

Odkręcony kran kuchenny

  • Chlor

    W wodzie z kranu znajduje się środek chroniący ją przed drobnoustrojami – chlor, którego nie posiadają wody w butelce. Jest go niewiele i szybko się ulatnia jednak nie sposób usunąć całego.Aby pozbyć się całej ilości tego pierwiastka wystarczy jedynie filtrować wodę z kranu w domu.

  • Opakowanie

    Dużym minusem wody z butelki jest ów butelka – wykonana najczęściej z plastiku. Nawet pomijając nie mniej ważną kwestię ekologiczną pozostaje aspekt zdrowotny. Pomimo spełniania norm plastik pod wpływem światła i wysokiej temperatury ,,wzbogaca” wodę o szkodliwe dla gospodarki hormonalnej substancje mające również wpływ na zmniejszenie płodności.

W obliczu podobnych argumentów każdy z nas pozostaje z wyborem, która opcja jest dla niego lepsza. Bez względu jednak na wybór pamiętajmy o najważniejszym – PIĆ WODĘ! Czy to z butelki czy też z kranu. Na zdrowie!

 

Facebook
Facebook
Facebook
Google Plus
Google Plus
Google Plus