Blog

Erytrocyty – czym są i jak walczyć z niedoborem?

Erytrocyty – czym są i jak walczyć z niedoborem?

Odżywianie – mikroelementy i makroelementy

Odżywianie jest jednym z głównych procesów życiowych większości organizmów żywych, w tym człowieka. Polega on na czerpaniu ze środowiska zewnętrznego niezbędnych składników odżywczych zawartych w pokarmie. Wśród nich wyróżnia się dwie grupy, mikroelementy i makroelementy, w zależności od tego jak duże jest zapotrzebowanie na dany pierwiastek.

Mikroelementy są potrzebne w niewielkiej ilości, co nie oznacza, że można je lekceważyć gdyż wciąż są pierwiastkami niezbędnymi do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Zaliczają się do nich żelazo, cynk, selen, jod, chrom, miedź, fluor, mangan, kobalt, bor,  wanad, molibden i krzem.

Zapotrzebowanie na makroelementy jest stosunkowo duże. Minerały, które zaliczają się do tej grupy to wapń, magnez, potas, fosfor, sód, chlor i siarka.

Jarmuż i pomidory

Zdrowe odżywianie – czyli jakie?

Najważniejsze to dostrzec różnicę pomiędzy jedzeniem – czyli po prostu konsumpcją, a odżywianiem – dostarczaniem organizmowi odpowiedniej ilości składników odżywczych i energii mierzonej w kaloriach. Ich ilość jest zależna od czynników takich jak stan zdrowia, płeć, wiek oraz stan aktywności fizycznej. Właściwy dobór pozwala organizmowi funkcjonować, zachować zdrowie i sprawność, umożliwia pracę mózgu i czynności budulcowe.

Erytrocyty – właściwości, nadmiar i niedobór

Erytrocyty to nic innego jak czerwone krwinki będące jednym ze składników krwi. Ich głównym zadaniem jest transportowanie tlenu w organizmie. Aby rozwijały się prawidłowo potrzebują między innymi żelaza, kwasu foliowego i witaminy B12. Norma wynosi 3,9 – 5,6  M/µ u kobiet i 4,5 – 6,5 M/µ u mężczyzn.

Niestety, ze względu na tempo życia, brak odpowiedniej wiedzy czy ignorancja sprawiają, że dieta wielu osób daleka jest do doskonałości. Dochodzą do tego aspekty  takie jak uwarunkowania genetyczne, czynniki ekologiczne czy choroby organizmu, które powodują niedobór erytrocytów czyli objaw anemii. Przyczyny to zazwyczaj skutek utraty krwi, choroby nerek, czasem ciąża ale zazwyczaj nieodpowiednia dieta. Nadmiar zdarza się rzadko i dotyczy najczęściej osób przebywających na dużych wysokościach, efektu intensywnego uprawiania sportu, palenia papierosów i chorób płuc i serca.

Problem związany z poziomem erytrocytów nierzadko dotyka osób też prowadzących aktywny tryb życia i uprawiających sport.  W obu przypadkach nie wolno bagatelizować takiej sytuacji a właściwa dieta jest najprostszą i najbardziej skuteczną drogą do zwalczenia problemu.

Świeży szpinak

Niedobór czerwonych krwinek – jak walczyć?

Osoby cierpiące na niedobór erytrocytów do momentu zrobienia morfologii krwi często nie są tego świadome. Jednak cała gama objawów pozwala zauważyć, że coś jest nie tak. Są to ciągłe zmęczenie, senność, bóle głowy, częste krwawienia z nosa, łamliwe włosy i paznokcie, bladość skóry, kłopoty z koncentracją i pamięcią, brak apetytu, omdlenia, ciągłe uczucie zimna czy obniżenie nastroju.

W takim wypadku najważniejsze to wprowadzić do codziennego jadłospisu produkty bogate w żelazo takie jak:

  • Produkty mięsne, podroby czyli wątroba, nerki, serce, drób
  • Ryby
  • Warzywa strączkowe
  • Warzywa zielone, buraki, papryka, pomidory
  • Płatki owsiane, suszone owoce, pełnoziarniste pieczywo, nasiona dyni
  • Owoce tj. czereśnie, wiśnie, winogrona, czarne porzeczki, żurawina, agrest, melon
  • Gruboziarniste kasze np. pęczak, makarony razowe
  • Natka pietruszki, sok z pokrzywy

Jeśli zaś problemy spowodowane są niedoborem witaminy B12 i kwasu foliowego należy uzupełnić dietę w liście zielonych warzyw takich jak sałata, włoska kapusta, szpinak czy natka pietruszki, w wątróbkę i nerki wołowe a także drożdże.

Tak naprawdę nie jest żadną tajemnicą ani magiczną sztuczką fakt, że dpowiednia dieta potrafi zdziałać cuda. Najważniejsze to na co dzień pamietać o tym, że świadome odżywianie jest kluczem do zdrowia, szczęścia i czerpania radości z życia.

Ryż – odmiany i właściwości

Ryż – właściwości i odmiany

Ziarna ryżu są znane i stosowane w sztuce kulinarnej już od przeszło siedmiu tysięcy lat. Pochodzą z Chin i to stamtąd bierze się niemal 90% wszystkich jego zbiorów. Mimo, że niezaprzeczalnie to w Azji jego popularność na stołach świeci największe triumfy to i w Europie jest wyjątkowo cenionym zamiennikiem produktów mącznych i skrobiowych. Nie bez powodu!

Pomijając ogrom możliwości zastosowań jest także niezwykle uniwersalny ze względu na swoje wartości odżywcze. Dzięki mnogości odmian jest odpowiedni zarówno dla dzieci, dorosłych, osób na diecie, cukrzyków jak i po prostu entuzjastów kuchni azjatyckiej.

Miska z ryżem


Co ciekawe ryż od czasów antycznych pozostał w niezmienionej formie dzięki czemu jest bardzo dobrze tolerowany przez ludzki organizm.
Ale powodów, dla których warto uzupełnić dietę o różne rodzaje ryżu jest znacznie więcej, przyjrzyjmy się im.

Ryż – właściwości

  • Zawiera dużo dobrych węglowodanów a tym samym dodaje energii
  • Jest źródłem białka, i to niemal wszystkich aminokwasów, szczególnie metioniny. Brakuje mu jednak liziny, w którą z kolei obfitują rośliny ,strączkowe. Dlatego też połączenie tych dwóch produktów jest nie tylko dobrym połączeniem smakowym ale też pełnowartościowym posiłkiem.
  • Nie zawiera glutenu co jest szczególnie istotne dla osób z nietolerancją ale nie tylko. Ryż w ogóle jest bardzo dobrze tolerowany przez organizm i niezwykle rzadko wywołuje reakcje alergiczne.
  • Indeks glikemiczny ryżu utrzymuje się na umiarkowanym poziomie, choć zależny jest od sposobu przygotowania. Krótsze gotowanie ryżu powoduje niższy IG i jest lepszy dla zdrowia i zapobiega tyciu.
  • Ryż pomaga w stabilizacji poziomu cholesterolu we krwi.
  • Jest wyjątkowo delikatny i lekkostrawny dlatego świetnie sprawdza się w przypadku problemów z żołądkiem i jelitami.

Danie na ryżu

Ryż – rodzaje i odmiany

 

Ze względu na kryterium długości ziaren można dokonać podziału ryżu na:

  • Krótkoziarnisty – ok 5 mm, ma okrągłe lub owalne ziarenka a ze względu na silne wchłanianie wody mocno się klei w trakcie gotowania. Dzięki temu używany jest do dań jedzonych za pomocą pałeczek a także do risotto i dań mlecznych.
  • Średnioziarnisty – ok 5-6 mm, wilgotny o delikatnym smaku. Gotowany na półsypko świetnie sprawdza się jako składnik deserów i zup.
  • Długoziarnisty – ok 7-8 mm długości. Jest sypki i delikatny w smaku, podawany do sałatek i farszów.

Różne rodzaje ryżu
Jest to jednak najbardziej podstawowy podział bowiem rodzajów ryżu jest naprawdę sporo a każdy nadaje się do nieco innego zastosowania:

Ryż polerowany biały

Jest pozbawiony łuski, dzięki czemu w smaku robi się delikatniejszy i bardziej słodkawy. Przed szlifowaniem jest nawilżany pod ciśnieniem parą wodną w celu zachowania składników odżywczych poprzez wniknięcie ich do środka ziarenka. Tym samym ma podobne właściwości zdrowotne co ryż brązowy.

Ryż brązowy

Zwany inaczej naturalnym jest najmniej przetworzoną formą ryżu dzięki czemu zawiera o wiele więcej witamin, błonnika i składników mineralnych. Dzieje się tak za sprawa luski, która nadaje mu brązowy kolor i delikatnie orzechowy posmak.

Ryż czerwony

Ma ziarna średniej długości i pochodzi z Indii. Posiada specyficzny słodkawy smak i orzechowy aromat. Doskonale sprawdza się w sałatkach a także jako dodatek do drobiu i warzyw.

Ryż jaśminowy

Najlepszy gatunek ryżu długoziarnistego. Charakteryzuje go delikatny zapach jaśminu i bielutki kolor. Pochodzi z Tajlandii dlatego świetnie sprawdza się w potrawach tamtejszej kuchni ale także jako dodatek do mięs, warzyw i deserów.

Ryż dziki

Spotykany także pod nazwą wodnego owsu. Jest to trawa z okolic Ameryki Północnej o długich ziarnach i oryginalnej ciemnej barwie z orzechowym smakiem i zapachem. Mimo kształtu nie jest spokrewniony z ryżem jednak świetnie sprawdza się w mieszankach z innymi gatunkami a także jako dodatek sałatek, drobiu, dziczyzny i ryb.

Ryż basmati

Nazywany jest ,,księciem ryżu” za sprawą śnieżnobiałego koloru, delikatnych ziaren i intensywnego aromatu. Pod wpływem gotowania jego ziarna stają się wyjątkowo długie, sypkie i cienki. Jest idealnym produktem do hinduskich potraw, mięsa i ryb.

Zdecydowanie najmniej zdrową opcją jest biały ryż sprzedawany w torebkach. Pozbawiony łuski, podgotowany i już wstępnie wysuszony dzięki czemu jego czas gotowania się skraca. Ponadto gotowanie w plastikowym opakowaniu, którego szkodliwe związki uwalniają się do wody nie jest najlepszym możliwym wyborem.

Dlatego nie wahajmy się wybrać jednej z powyższych opcji zamiast ryżu w woreczku.

Jak walczyć ze słodką pokusą?

Jak walczyć ze słodką pokusą?

Cukier jest nałogiem wielu z nas. I słowo ,,nałóg” nie jest użyte bezpodstawnie bowiem udowodniono, że uzależnia on nie mniej niż nikotyna czy narkotyki. Biały, mocno przetworzony środek zawdzięcza swoją popularność słodkiemu smakowi i działaniu. Dzięki pobudzaniu mózgu do wydzielania tak zwanego ,,hormonu szczęścia” czyli serotoniny daje on uczucie szczęścia – niestety złudne i bardzo krótkotrwałe.

Problemy zarówno ze zdrowiem jak i otyłością dotyczą coraz większej ilości społeczeństwa a naukowcy nie mają wątpliwości, że jedną z głównych przyczyn tego problemu jest właśnie cukier. Przez wiele lat uważano, że to tłuszcz odpowiedzialny jest za problemy z nadwagą a nie jest to do końca prawdą. Większym winowajcą jest cukier, dodawany do ogromnej ilości produktów, również tych, w których nie spodziewalibyśmy się go znaleźć.

Należy zatem cukier maksymalnie ograniczyć. Tylko jak skoro sklepowe półki uginają się pod ciężarem pysznych batoników o znajomych nazwach, babcia namawia do skosztowania trzeciego pączka domowej roboty a gorzka herbata przestaje mieć sens… ?

Przede wszystkim rzucać nałóg systematycznie i konsekwentnie. Oraz zapoznać się z naszymi radami:

W jaki sposób zmniejszyć ochotę na słodycze?

 

  1. Pić wodę – nie pić soków

    Wielokrotnie gdy wydaje nam się, że mamy ochotę coś przekąsić w rzeczywistości organizm spragniony jest picia. Dlatego należy pamiętać o regularnym piciu wody. Dobrym zwyczajem jest na przykład nalanie sobie szklanki wody o każdej pełnej godzinie. Dodatkowo warto dodać do niej plasterek cytrusa, ogórka, miętę lub inne świeże zioła. Powinniśmy zastąpić kupne soki owocowe tymi domowej roboty. Bezwzględnie należy też zrezygnować ze słodkich gazowanych napojów. Zawierają one podobną ilość cukru co czekoladki i masę konserwantów.

2 Jeść regularnie

Wciąż powtarzana zasada aby jeść pięć posiłków dziennie, w 3-4 godzinnych przerwach, ma swoje wytłumaczenie również w tej kwestii. Kiedy odstępy między jedzeniem są dłuższe stajemy się poddenerwowani, senni a skupienie przychodzi z trudnością. Powodem jest spadek cukru we krwi, a że organizm chcąc jak najszybciej podnieść poziom glukozy sprawia, że mamy ochotę na słodycze.

Pączki i donuty

3. Niski indeks glikemiczny

Jedzenie posiadające niski indeks glikemiczny wolniej się trawi, wchłania i metabolizuje. Dzięki temu poziom cukru w organizmie nie skacze z góry na dół co chroni nas przed sięganiem po przekąski. Wybieranie produktów o niskim indeksie nie tylko daje na dłużej uczucie sytości ale też chroni przed chorobami takimi jak cukrzyca.

4. Błonnik

Warto pamiętać o jedzeniu posiłków zawierających sporo błonnika. Nie tylko daje on uczucie nasycenia ale także wydłuża proces trawienia powodując wolne wchłanianie się węglowodanów, dzięki czemu poziom cukru wzrasta i maleje powoli. Tym samym chęć przegryzienia czegoś słodkiego znacznie spada. Znajdziemy go w owocach, ziarnach, orzechach i zbożach.

5. Proteiny i zdrowe tłuszcze

Białko najbardziej ze wszystkich składników odżywczych powoduje uczucie sytości. Dzięki produktom takim jak nabiał, rośliny strączkowe, jajka czy chude mięso w ciągu dnia nie będziemy odczuwać głodu i zapychać się niezdrowymi przekąskami. To samo tyczy się tłuszczów, tych dobrych oczywiście, które znajdziemy w orzechach czy oleju kokosowym.

6. Zaopatrzyć się w owoce

Pamiętaj, że chcąc rozstać się z cukrem nie możesz zastępować go innymi sztucznymi słodzikami. Wybierz jeden ze zdrowych zamienników jak lukrecja, erytrol czy miód – oczywiście również w rozsądnej ilości. Ponadto zawsze miej przy sobie owoce i warzywa – zobaczysz, że szybko zastąpią Ci słodkie przekąski.

7. Dobry humor i sport

Wyjątkowa ochota na coś słodkiego, ataki głodu lub odruchowe sięganie po batonika często są objawami wzmożonego stresu. Jeśli jest tak i w Twoim wypadku zastanów się jak walczyć z przyczyną. Zjedzenie czegoś słodkiego na chwilę podniesie poziom serotoniny jednak chwilę później jej poziom drastycznie spadnie i będziesz chciał tylko więcej i więcej a to błędne koło. Uprawiaj sport, spotykaj się z ludźmi, uśmiechaj i odpoczywaj – to znacznie lepsze lekarstwa na chandrę.

8. Czasem sobie pozwolić

Punkt nie mniej ważny od innych. Nawet tocząc wytrwały bój ze słodyczami nie pozwól aby odebrał Ci on przyjemność z jedzenia. Możesz sobie pozwolić na słodki deser o ile jest on przemyślany. Nie wszystko co słodkie jest automatycznie niezdrowe. Ponadto nawet sięgnięcie po coś z zakazanej listy nie zrobi aż takiej szkody organizmowi jeśli zdarzy się raz na jakiś czas. A jak wtedy smakuje… 🙂

Miód – rodzaje i właściwości

Miód

Pszczeli miód w lecznictwie i kosmetyce wykorzystywany jest już wieki. Dzięki wyjątkowym właściwościom odżywczym, działaniu bakteriobójczym i uodparniającym był wykorzystywany już przez starożytnych Greków jako środek zapewniający długie lata w zdrowiu i sile. Używano go także podobnie jak dziś w medycynie, produkcji alkoholu oraz do słodzenia potraw i napojów.

Miód powstaje dzięki pszczołom, które przy pomocy kilku procesów biochemicznych przekształcają kwiatowe nektary i spadź w słodkie plastry. Od ilości i rodzaju olejków eterycznych zawartych w nektarze zależy końcowy smak i zapach miodu. Jego konsystencja przypomina gęsty syrop, który wraz z czasem krystalizuje się nie wpływając na jego właściwości. Co ciekawe miód to jeden z niewielu produktów spożywczych, który nigdy się nie psuje. Może mieć rok, sto lat a nawet tysiąc – skrystalizowany wystarczy ogrzać by powrócił do poprzedniej formy. Najlepiej aby był przechowywany w suchym, przewiewnym miejscu w temperaturze od 5 do 17 stopni.

Kromka z miodem

Miód – właściwości

Miód składa się przede wszystkim z fruktozy i glukozy oraz w mniejszej części z sacharozy. Posiada szereg właściwości zdrowotnych pomocnych w różnych rodzajach dolegliwości. Pomimo swojego słodkiego smaku nie tylko nie powoduje próchnicy ale też zapobiega jej powstaniu i hamuje rozwój. Pomaga nie tylko w oczyszczaniu ran zewnętrznych ale też zmniejsza ból, działa przeciwzapalnie i wspomaga proces odnawiania. Szczególnie polecany jest w przypadku oparzeń gdyż przyspiesza usuwanie się wydzieliny ropnej, zapobiega pęcherzom i bliznom.

Działa antybakteryjnie, przeciwzapalnie i przeciwalergicznie. Ma także właściwości wykrztuśne dzięki czemu używa się go w leczeniu chorób układu oddechowego. Tym bardziej, że naukowo dowiedziono w jak dużym stopniu zwiększa odporność organizmu co w przypadku częstych chorób ma niemałe znaczenie.

Miód jest stosowany przy problemach pokarmowych, stanach zapalnych, skurczach i nadmiernym stresie. Oczyszcza organizm, działa moczopędnie, likwiduje zaparcia i działa pobudzająco na układ trawienny. Ponadto wpływa na pracę serca i obniżenie ciśnienia.

To nie wszystko. Miód działa także kojąco. Poprawia ogólne samopoczucie, uspokaja, pomaga walczyć z zaburzeniami snu. Stosowany jest jako wspomagacz do walki z nerwicą, nadpobudliwością i nerwicy.

Łyżka miodu

Miód – rodzaje

Ze względu na surowiec z jakiego powstał miód można podzielić na kwiatowy (zwany nektarowym), spadziowy (pochodzacy z wydzielin owadów na danych drzewach) oraz mieszany. Poniżej przyglądamy się nieco bliżej najpopularniejszym rodzajom:

  • Miód akacjowy
    bardzo jasny, nawet biały, o słodkim smaku. Poleca się go przy problemach z trawieniem lub nerkami, diabetykom oraz zapobiegawczo kamieniom nerkowym.
  • Miód rzepakowy
    jasny, o słodkim smaku z gorzkawą nutą. Zawiera sporo olejków, witamin, aminokwasów i glukozy. Wzmacnia i pomaga w walce z chorobami nerek, wątroby, układu krwionośnego, trzustki i dróg moczowych.
  • Miód lipowy
    o ostrzejszym i gorzkawym smaku. Bogaty w olejki eteryczne i witaminę C a także o dużych właściwościach antybiotycznych. Działa przeciwgorączkowo, wykrztuśnie, napotnie a także uspokaja.
  • Miód gryczany
    o kolorze bursztynu lub brązu. Słodki ale z ostrym posmakiem. Bogaty w wiele składników odżywczych, dzięki którym używa się  w walce z miażdżycą i komplikacjami układu krążenia. Zapobiega problemom z pamięcią a także pomaga wrócić do formy po zabiegach i kłopotach zdrowotnych.
  • Miód wielokwiatowy
    jasnobrązowy, pochodzący z uprawnych roślin i ziół. Używany przy problemach z układem oddechowym i alergiach.
  • Miód wrzosowy
    brunatny w kolorze a ostro-gorzki w smaku. Stosowany aby zapobiegać kamieniom nerkowym, w zapaleniach układu moczowego i przy zapaleniu jelit.
  • Miód z drzew iglastych
    miód spadziowy o zielono-szarej barwie i delikatnym, korzennym smaku. Przeciwzapalny i wykrztuśny pomaga w sytuacjach spadku odpornosci organizmu, przy kłopotach z układem nerwowym, płucami i stawami.
  • Miód z drzew liściastych
    złoto-zielonkawy i szaro-zielonkawy, pochodzący zazwyczaj z klonu, lipy i jawora, ma cierpki zapach  i właściwości dezynfekujące, moczopędne i przeciwzapalne.
  • Miód mieszany – w kolorze zielono-brunatnym, zazwyczaj mało słodki a częściej korzenny. Wykazuje bardzo dużą aktywność antybiotyczną.


    Jabłko w miodzie

Miód – jak stosować?

Najważniejsze o czym należy pamiętać to temperatura – przyrządzając miód nie może ona przekroczyć 40°C gdyż traci on wówczas właściwości zdrowotne.

Miód bardzo łatwo wchłania zapachy i wilgoć także trzeba pamiętać o szczelnym zamknięciu.

Dla wydobycia maksymalnej ilości właściwości zdrowotnych najlepiej jest rozpuścić łyżkę miodu z połową szklanki letniej wody, dodać kilka kropel cytryny i zostawić na noc. Tak przygotowaną miksturę pić co rano małymi łyczkami.

Woda – z kranu czy butelki?

Woda – z kranu czy butelki?

O tym, że woda jest podstawowym składnikiem diety potrzebnym do życia wie każdy. Nawet dziecko ma świadomość, że człowiek pozbawiony dostępu do wody nie jest w stanie przeżyć dłużej niż kilka dni. Bezkaloryczna, zawierająca jedynie niewielkie ilości składników mineralnych a jednak niezbędna – stanowi nawet 60-70% ludzkiego ciała. Nie tylko umożliwia odpowiedni poziom nawodnienia każdej komórki w organizmie ale też oczyszcza go ze szkodliwych pozostałości przemiany materii.

Kwestia konieczności picia wody nie pozostawia watpliwości. Dylemat pojawia się jednak gdy trzeba zdecydować, którą wodę wybrać? Półki sklepowe oferują wiele możliwości, ponadto pozostaje jeszcze kontrowersyjna opcja wody z kranu.

Co tak naprawdę różni wodę butelkową od tej z kranu? Przyjrzyjmy się.

Rodzaje wody butelkowej

W zależności od przyjętego kryterium dokonywać można różnych podziałów wody, którą możemy znaleźć w sklepach. Jednak według najbardziej ogólnej systematyki możemy wyróżnić trzy główne rodzaje:

  • WODA MINERALNA

Pochodzi z naturalnej hydrosfery czyli podziemnych źródeł, zawiera dużo składników mineralnych o stabilnym składzie.

 

  • WODA ŹRÓDLANA

Także pochodzi ze źródeł podziemnych. Zawiera nieco mniej minerałów o raczej niestabilnym składzie, jest delikatniejsza w smaku.

 

  • WODA LECZNICZA

Pochodząca ze specjalnych źródeł zawierających wyjątkową ilość składników mineralnych. Ten typ wody powinien być stosowany jedynie pod nadzorem lekarza lub dietetyka ze względu na zagrożenie przedawkowania poszczególnych mikroelementów.

Tak wygląda teoria. Niestety w praktyce etykiety niektórych  kupnych wód źródlanych deklarują zupełnie inną zawartość składników mineralnych niż w rzeczywistości. Zdarzają się również sytuacje, w których w ogóle wody pochodzą tak naprawdę z kranu, wzbogacone jedynie o podatek i plastikowe opakowanie…

Plastikowe butleki z wodą

Woda z kranu i woda w butelce – porównanie

  • Woda pitna?

Dawno został obalony mit o tym jakoby woda z kranu miała być trująca.Wszelkie systemy służące do uzdatniania wody zostały w Polsce zmodernizowane. Także punkt pierwszy i najważniejszy – zarówno woda z butelki jak i z kranu jest zupełnie bezpieczna dla organizmu i zdatna do spożycia przez ludzi.

  • Źródło

Każda woda, również ta ,,z górskiego potoku” czy ,,naturalnych podziemnych źródeł” to wciąż ta sama woda,  która znalazła się w tym a nie innym miejscu ze względu na cyrkulację. Woda z podziemnych źródeł została jedynie przefiltrowana przez kolejne warstwy ziemi wzbogacając ją o minerały. Ze względu na zróżnicowane położenia występują rozbieżności w nasyceniu konkretnym pierwiastkiem.

  • Składniki mineralne

Woda w kranie również posiada składniki mineralne – przede wszystkim wapń i magnez. W zależności od miejscowości woda pozyskiwana jest z rzek lub źródeł podziemnych zanim trafi do kranów. Dlatego też skład mineralny jest bardzo zróżnicowany. Jednak dzięki współczesnym sprzętom wodno-kanalizacyjnym filtrowana woda ma praktycznie taki sam skład jak źródlana. Osadzający się w czajniku kamień to właśnie te minerały.

Odkręcony kran kuchenny

  • Chlor

    W wodzie z kranu znajduje się środek chroniący ją przed drobnoustrojami – chlor, którego nie posiadają wody w butelce. Jest go niewiele i szybko się ulatnia jednak nie sposób usunąć całego.Aby pozbyć się całej ilości tego pierwiastka wystarczy jedynie filtrować wodę z kranu w domu.

  • Opakowanie

    Dużym minusem wody z butelki jest ów butelka – wykonana najczęściej z plastiku. Nawet pomijając nie mniej ważną kwestię ekologiczną pozostaje aspekt zdrowotny. Pomimo spełniania norm plastik pod wpływem światła i wysokiej temperatury ,,wzbogaca” wodę o szkodliwe dla gospodarki hormonalnej substancje mające również wpływ na zmniejszenie płodności.

W obliczu podobnych argumentów każdy z nas pozostaje z wyborem, która opcja jest dla niego lepsza. Bez względu jednak na wybór pamiętajmy o najważniejszym – PIĆ WODĘ! Czy to z butelki czy też z kranu. Na zdrowie!

 

Orzechy – najzdrowsze z bakalii

Orzechy

Ze wszystkich bakalii to orzechy mogą poszczycić się największą ilością wartości  odżywczych. Uchodzą nawet za symbol mądrości i pomyślności. Zawierają wyjątkowo dużo składników pozwalających na prawidłowe funkcjonowanie ludzkiego organizmu. Chronią mózg, wspomagają pracę serca a także podnoszą poziom sprawności seksualnej.

Ze względu na wysoką kaloryczność często pomija się je w dietach odchudzających a bardzo niesłusznie! Właściwie powinny być podstawą codziennego jadłospisu, szczególnie dla osób na diecie wegetariańskiej. Ważne aby zachować umiar i wybierać orzechy pozbawione dodatków jak sól czy tłuszcz.

Fistaszki

Orzechy – właściwości

Orzechy są bogatym źródłem wyjątkowo cennych nienasyconych kwasów tłuszczowych, witamin z grupy B i E a także błonnika i białka. Zawierają również szereg składników mineralnych jak magnez, fosfor, wapń, sód, cynk, żelazo i potas – ich ilość jest zależna od gatunku orzecha.

Wpływają pozytywnie na układ krążenia i układ nerwowy, zapobiegają niektórym nowotworom, udarom i cukrzycy. Ponadto już 70g orzechów dziennie pomaga w obniżeniu złego cholesterolu.

Dzięki bogactwie kwasów tłuszczowych omega 3 i argininy wpływają też na pracę naczyń krwionośnych i serca. Dzięki dużej zawartości witaminy E wpływają również na mózg zapobiegając utracie zdolności poznawczych poprzez tworzenie bariery ochronnej dla układu nerwowego.

Orzechy – które wybrać?

Odpowiedź brzmi wszystkie. Nie zapominając jednak o odpowiedniej ich ilości i formie. Każdy z rodzajów posiada jednak odmienne właściwości a najważniejsze z nich prezentujemy poniżej:

  • Migdały

Ze względu na ich szlachetny smak i ogrom zdrowotnych włąściwości uznawane za najważniejsze z orzechów. Aż jedna piąta migdałów to białko. Ponadto są wyjątkowo cennym źródłem magnezu i fosforu. Zawierają też największą ilość witaminy B2 i E ze wszystkich orzechów. Witaminy te mają wpływ na kondycję skóry, spowolnienie procesów starzenia i podwyższenie libido.

  • Orzechy włoskie

Wysokowartościowe białko wynosi w nich 15%. Są bezkonkurencyjne w kwestii zawartości wielonasyconych kwasów tłuszczowych – aby zaspokoić dzienne zapotrzebowanie na kwas omega 3 wystarczą zaledwie trzy orzechy. Ponadto mają sporo kwasu foliowego i witaminy B6.

Orzechy włoskie

  • Orzechy laskowe


Zawierają nienasycone kwasy tłuszczowe, głównie jednonasycone, które wpływają na obniżenie poziomu cholesterolu i są polecane osobom chorującym na miażdżycę. Są także bogate w witaminę E i kwas foliowy.

  • Orzechy nerkowca

Owoce nanercza – drzewa rosnącego w Brazylii. Wyróżnia się ono niezwykłymi owocami o jabłkowym kształcie, z których zwisają orzechy. Posiadają wyjątkowo subtelny, delikatny, słodkawy smak i miękką konsystencję. Zawierają około 18% białka oraz wyjątkowo dużo żelaza, magnezu, cynku i fosforu. Jest bardzo popularnym dodatkiem deserów i ciast, przekąską a także składnikiem dalekowschodnich potraw.

  • Orzechy brazylijskie


Pochodzące z terenów nad Amazonką orzechy brazylijskie są jednym z najważniejszych źródeł selenu. Wykazuje on wyjątkowe działanie antyoksydacyjne i jest wyjątkowo istotny dla mężczyzn gdyż bierze udział w procesie produkcji nasienia. Jedynie jeden orzech wystarczy aby zaspokoić dzienne zapotrzebowanie na ten pierwiastek.

  • Orzechy arachidowe

Zwane inaczej fistaszkami lub orzeszkami ziemnymi. Należą do tej samej grupy produktów co fasola czy groch dzięki czemu posiada najwyższą (bo aż 25%) ilość białka ze wszystkich orzechów. Zawierają wyjątkową ilość witaminy B3 i E. Ze względu na częste reakcje alergiczne nie poleca się ich kobietom w ciąży pomimo dużej ilości kwasu foliowego. Są bardzo popularne w wersji solonej i prażonej jednak stosowane w celach zdrowotnych należy wybierać naturalne.

Orzeszki laskowe

Orzechy – kaloryczność

Orzechy mocno różnią się między sobą kalorycznością. Przykładowe ilości kalorii w 100g to:

 

  • migdały – 630 kcal;
  • orzechy włoskie – 645 kcal;
  • orzechy laskowe – 640 kcal;
  • orzechy nerkowca – 560 kcal;
  • orzechy ziemne – 560 kcal;

Zaleca się spożywanie nie więcej niż garści zmieszanych orzechów dziennie. Pomimo wysokiej kaloryczności i zawartości tłuszczów nie powodują one gromadzenia się dodatkowych kilogramów ze względu na nienasycone kwasy tłuszczowe i składniki mineralne.

Cynamon – przyprawa na zdrowie

Cynamon

Cynamon rosnący w Indonezji, Indiach, Brazylii, Egipcie, Wietnamie i na Sri Lance pozyskiwany jest z suszonej kory drzewa o tej samej nazwie. Popularność zawdzięcza nie tylko charakterystycznemu smakowi i zapachowi ale również właściwościom zdrowotnym.

Jest przyprawą tak wiekową, że zostaje wspomniany nawet w Starym Testamencie. Stosowany leczniczo do zwalczania przeziębień i nudności, pomagającym w przypadkach bolesnych miesiączek oraz do walki z biegunką i wzdęciami. Ponadto używany był jako źródło energii, wspomagające układ krążenia i działające rozgrzewająco.

Spośród czterech odmian cynamonu najpowszechniejsze typy to Cassia i Cejloński. Pierwszy z nich najczęściej gości na sklepowych półkach wyróżniając się ciemniejszą barwą i większą twardością. Przy odrobinie zaangażowania dostać można również najbardziej ceniony cynamon Cejloński – słodki, o intensiejszym aromacie z nutą cytryny, miękki dzięki czemu łatwiejszy do zmielenia.

Cynamon i anyż

Dlaczego cynamon?

  • Zawiera imponujące ilości żelaza, magnezu, wapnia i błonnika
  • Jest niezastąpiony przy leczeniu infekcji grzybicznych
  • Wpływa na poprawę pamięci, koncentracji i funkcji poznawczych
  • Zwalcza kłopoty z trądzikiem likwidując wyprski, przebarwienia i rozjaśniając cerę
  • Dzięki działaniu antybakteryjnym i przeciwgrzybicznym jest naturalnym środkiem konserwującym
  • Hamuje rozprzestrzenianie się komórek nowotworowych
  • Najprawdopodobniej wpływa na regulowanie odpowiedniego poziomu cukru we krwi

We wszystkich powyższych przypadkach polecana jest jest bardzo prosta mieszanka – pół łyżeczki cynamonu z łyżką miodu pita naczczo każdego ranka. Nie tylko pomoże w walce z trądzikiem i cholesterolem ale też przynosi ukojenie w przypadku bólu stawów i to juz po kilku dniach stosowania.

Laski cynamonu

Cynamon – właściwości zdrowotne

Cynamon to bogactwo właściwości leczniczych. Cynamal, czyli aldehyd cynamonowy, działa przeciwgrzybicznie, antybakteryjnie, antypasożytniczo, antynowotworowo i antmutagennie. Jest doskonałym źródłem flawonów, katechinów, cenych kwasów jak kawowy, chlorogenowych, ferulowych i elagowych i taniny. Ponadto dzięki dużej ilości chromu powoduje zmniejszenie ochoty na słodycze.

Jest także niezastąpiony w przypadku artretyzmu i cholesterolu. Diabetycy doceniają zaś jego wpływ na zmniejszenie poziomu cukru i poprawę samopoczucia. Poprawia też pamięć i zdolności intelektualne a także zmniejsza objawy napięcia przedmiesiaczkowego.

Cynamon – przeciwwskazania

Jak każdy środek o mocnych właściwościach cynamon również należy stosować z umiarem. Szczególnie ostrożne powinne być osoby cierpiące na cukrzycę, cynamon może być bowiem bardzo pomocny ale pod kontrolą lekarza.


Ponadto cynamon typu Cassia naturalnie zawiera w sobie związek nazywany kumaryną. Jest on nieszkodliwy jednak w dawce nie większej niż 0,1mg na kg masy ciała, w wyższej może działać szkodliwie na wątrobę. Dlatego nie należy przekraczać odpowiedniej ilości.

Jabłko z cynamonem

5 sposobów jak nie przytyć w święta

5 sposobów jak nie przytyć w święta

Co roku powtarzający się ten sam scenariusz – długie tygodnie restrykcyjnej diety, mordercze treningi, niejedno wyrzeczenie – po to aby osiągnąć upragniony cel. Aż nadchodzi okres najcięższej próby – święta. Ilu z nas nie wyszło z niej obronną ręką?
Powtarzana sobie jak mantra obietnica ,,nie będę się obżerać” staje się mało istotnym wymysłem gdy oczom ukazują się wszystkie ciężkostrawne, tłuste, słodkie, kaloryczne pyszności.
Pokusa okazuje się być zbyt wielka. Śmiałe zachęty z każdej strony ,,no jeszcze kawałeczek”, ,,raz w święta możesz sobie pozwolić” sprawiają, że w końcu  sugestie sumienia stają się jedynie słabo słyszalnym szeptem i dajesz sobie zielone światło…

Bądźmy szczerzy – nie sposób oprzeć się świątecznej rozpuście. Najważniejsze jednak to wyznaczyć sobie cele, które rzeczywiście mają szanse powodzenia. Z pewnością nie uda nam się zrzucić kilku kilogramów ale możemy się postarać o to aby nie zaprzepaścić tygodni ciężkiej pracy. Oto 5 rad, które w tym pomogą:

Ciasto wigilijne

1. Magiczne słowo – umiar

Jeśli po głowie zaczęły błąkać się pomysły typu ,,a może nie pojadę, tam będzie tyle jedzenia, że nie uda mi się oprzeć” bądź ,,wezmę ze sobą coś dietetycznego” to pozbądź się ich szybko i bezlitośnie. Święta to przede wszystkim czas dla najbliższych i nie wolno rezygnować z niego z powodu jedzenia. Dla nas samych także powinien to być szczególny moment, w odpowiedni sposób celebrowany. Można cieszyć się wigilijnymi przysmakami pod warunkiem, że skosztuje się nawet wszystkiego ale po troszeczkę. Zrezygnuj z dokładek, jedz mało i powoli. Umiar i równomierne rozłożenie posiłków sprawi, że kilka kęsów więcej niż zwykle z pewnością nie wpłynie na nasza tuszę.

2. Przysmaki w wersji fit

Jeśli to Tobie przypada rola gospodarza urządzającego Wigilię sprawa jest jeszcze prostsza. Wystarczy, że kilka świątecznych dań przygotujesz w sposób bardziej dietetyczny. Gotuj lub piecz mięso w folii nie dodając tłuszczu, wybieraj mniej kaloryczne rodzaje jak drób czy wołowina, majonez zastąp jogurtem naturalnym a nadmiar soli przyprawami. Potrawy zyskają walory zdrowotne nie tracąc przy tym smakowych. Jeśli zaś jedziesz w gości to i tak warto zabrać ze sobą coś dietetycznego własnej roboty.

Świąteczny przysmak

3. Nie czekaj do wieczora

Cały dzień bez jedzenia w oczekiwaniu na wieczorną kolację to fatalny pomysł. Zjedz rano zdrowe pożywne śniadanie, które da Ci energię na cały dzień. Dzięki temu gdy usiądziesz do wigilijnego stołu nie rzucisz się na wygłodniały na pierwsze z brzegu potrawy.

4. Nie tylko kompot

Kompot z suszu to tradycyjny element polskiej Wigilii, nie pozbawiony jednak naprawdę sporej ilości cukru. Nie oznacza to oczywiście, że musisz z niego zrezygnować, nic się nie stanie jeśli wypijesz dwie szklanki. Często zapomina się jednak o regularnym piciu wody, a od tej reguły nie ma wyjątku nawet od święta. Ponadto pół godziny przed kolacją warto wypić powoli szklankę wody – spowoduje to uczucie sytości i zmniejszy apetyt. Przed snem warto też wypić wodę z cytryną aby nocą pomóc organizmowi w trawieniu.

5. Zdradliwy alkohol i słodycze

Oczywiście niełatwo oprzeć się świątecznym wypiekom, wiadomo. Nie zaczynajmy jednak od deserów jakkolwiek nie kusiły by wyglądem i zapachem. Po skosztowaniu wszystkich poprzednich dań nawet jeśli znajdzie się miejsce na kawałek ciasta to raczej drugi się już nie zmieści. A nawet gdyby miałby to i tak warto z niego zrezygnować.
Drugim kusicielem jest alkohol. Oczywiście idealnie byłoby także odpuścić sobie napoje z procentami. Jeśli chcesz zrobić wyjątek to najlepiej zdecyduj się na czerwone wino, które wpływa na poprawę trawienia. Pamiętaj jednak aby pić je po lub w trakcie jedzenia – alkohol zwiększa apetyt i picie go przed kolacją jest mocno ryzykowne.

Zapiekane jabłko

Nawet najlepszym zdarzają się jednak potknięcia. Czy to już na wstępie, po przekroczeniu progu silna wola przestała być silną czy też polegliśmy w walce. Najważniejsze to się nie poddawać! Bowiem najgorsze co można zrobić to uznać, że przegraliśmy, przerwać dietę i wrócić do starych nawyków.
Jeśli ranek pierwszego dnia świąt wita nas zwątpieniem, pełnym żołądkiem i ogromnym wyrzutem sumienia pierwsze co to znów stanąć do boju. Na początek wypij szklankę wody z cytryną dla poprawy trawienia. Mimo kontrowersyjnego dla niektórych smaku jeszcze lepiej w tej roli sprawdzi się niezawodne siemię lniane. Ponadto poświęć choć kwadrans na ćwiczenia. Rozrusza to organizm i pobudzi metabolizm.

Święta to magiczny czas i zarówno nie warto ich zmarnować na obżarstwo jak i na ciągłe odmawianie sobie wszystkiego. Ustal sobie jasne granice ale bądź także dla siebie wyrozumiały i nie stawaj na wadze po każdym posiłku. Boże Narodzenie zdarza się jedynie raz do roku więc pozwól sobie z tej okazji na coś wyjątkowego.

Życzymy Wesołych Świąt i smacznego 🙂

Kasza – zdrowie na każdą kieszeń

Kasza

Jeśli kasze tylko od czasu do czasu znajdują miejsce w Twoim domowym menu zdecydowanie najwyższa pora to zmienić. Nie bez powodu coraz częściej słyszymy o różnych ich rodzajach i zastosowaniach. Są wyjątkowo cennym źródłem złożonych węglowodanów a także zawierają o wiele więcej wartości odżywczych niż makarony, ziemniaki czy ryż.

Kasza gryczana

Kasza – właściwości

Kasza pomaga w zrzuceniu kilku kilogramów, wzmacnia układ nerwowy i serce, jest potężnym źródłem białka oraz żelaza, dzięki któremu chroni przed anemią. Ponadto reguluje trawienie i pomaga kontrolować pracę nerek oraz ciśnienie. Co więcej?

  • WITAMINY Z GRUPY B

Wszelkie kasze, z komosą ryżową i kaszą jaglaną na czele, są wyjątkowo bogate w witaminy z grupy B. Warto pamiętać, że są one rozpuszczalne w wodzie dlatego wybierając kaszę w woreczkach zamiast sypkiej tracimy część witamin.

  • AMINOKWASY EGZOGENNEPraktycznie wszystkie kasze posiadają pełen ,,zestaw” dziesięciu aminokwasów egzogennych (niezbędnych), które muszą być dostarczane człowiekowi w pożywieniu gdyż organizm nie syntezuje ich samodzielnie. Najwięcej z nich znajduje się w komosie i kaszy gryczanej.
  • UCZUCIE SYTOŚCI

    Pozostaje na długo dzięki budowie węglowodanów złożonych rozkładających się wolniej od reszty oraz dużej ilości błonnika pokarmowego.
  • JAKA NAJZDROWSZA?

    Nieprzetworzona lub jak najmniej przetworzona. W przypadku kaszy jęczmiennej najlepiej kasza pęczak, w przypadku gryczanej szukać należy raczej nieprażonej.

Rodzaje kaszy

Kasza – rodzaje

  • KOMOSA RYŻOWA

Niekwestionowaną królową kasz jest zdecydowanie komosa ryżowa występująca także pod nazwą quinoa. Zawiera tłuszcze i białka najwyższej jakości, ogrom witamin, magnez i fosfor. Podnosi odporność organizmu,wpływa pozytywnie na funkcjonowanie układu krwionośnego i kostnego. Świetnie wpływa również na wygląd włosów, skóry i paznokci. Ponadto nie zawiera glutenu.

  • KASZA JAGLANA

    Na podium znajduje się także nieco bardziej popularna w Polsce kasza jaglana. Nie różni się ona specjalnie działaniem, podobnie jak quinoa wpływa na odporność i układ krwionośny, zawiera witaminy B, fosfor, magnez i cynk. Jest lekkostrawna i bezglutenowa. Zawiera także duże ilości łatwo przyswajalnego białka oraz krzemu.
  • KASZA GRYCZANA

Posiada właściwości bardzo zbliżone do komosy ryżowej a w dużo niższej cenie. Jest bogatym źródłem aminokwasów egzogennych, witamin z grupy B oraz rzadkiej witaminy K. Nie zawiera również glutenu.

  • AMARANTUS

Drobniutka kaszka będąca po komosie ryżowej najcenniejszym źródłem składników odżywczych. Zawiera sporo olejów jak oleinowy czy linolowy, które wpływają na utrzymanie odpowiedniego poziomu cholesterolu, pracę serca oraz zapobiegają anemii i miażdżycy. Podobnie jak pozostałe kasze amarantus jest bezglutenowy.

  • KASZA JĘCZMIENNA

Dzięki dużej zawartości rozpuszczalnego błonnika polecana jest osobom zmagającym się z problemami układu pokarmowego. Pomaga w tworzeniu się czerwonych płytek krwi oraz funkcjonowaniu układu hormonalnego. Jest istotnym źródłem selenu, pierwiastka, którego niedobory grożą w szczególności wegetarianom. Zawiera gluten.

  • KASZA BULGUR

Kasza obfitująca w witaminę B5 wzmacniającą układ odpornościowy i sercowo-naczyniowy. Ponadto źródło magnezu i kwasu foliowego. Najzdrowsza z kasz zawierających gluten.

  • KASZA KUKURYDZIANA, KASZA MANNA, KUSKUS

Nie są one aż tak bogate w składniki odżywcze jak poprzedniczki. Mimo to wciąż są źródłem wielu witamin, ponadto bardzo rzadko wywołują alergię i nie powodują problemów trawiennych dzięki czemu poleca się je dzieciom i osobom starszym. Ponadto kasza kukurydziana nie zawiera glutenu.

Kasza w zestawie Piu Piu

„Przyprawa życia” – kurkuma

„Przyprawa życia” – kurkuma

Występująca pod postacią żółtego proszku kurkuma jest kłączem ostryżu długiego występującego głównie w Azji Południowo-Wschodniej. Jej właściwości znane są od ponad 5 tysięcy lat. Używana jest jako przyprawa, środek leczniczy oraz barwnik. Ponadto w kulturze indyjskiej jest elementem wielu rytuałów, choćby zaślubin.

Łyżka kurkumy

Kurkuma – właściwości lecznicze

Substancją czynną decydującą o właściwościach zdrowotnych kurkumy jest kurkumina, która odpowiada także za jej pomarańczowy kolor. Kurkumina ma silne działanie przeciwutleniające, dzięki którym chroni organizm przed wolnymi rodnikami, przyspieszającymi procesy starzenia i zwiększającymi ryzyko nowotworów.

Dzięki działaniu antybakteryjnym, przeciwwirusowym i przeciwzapalnym kurkuma jest naturalnym antybiotykiem. Działa również korzystnie na układ nerwowy człowieka. W skład kurkumy wchodzą także olejki eteryczne zawierające sole mineralne, witaminę C i zapobiegające wzdęciom.

Kurkuma – zastosowanie zdrowotne

  • Kurkuma na wzmocnienie odporności

Zawartość kurkuminy sprawia, że kurkuma wykazuje działanie bakteriobójcze oraz wspomagające niszczenie wirusów i grzybów. Podnosi także poziom peptydu chroniąc tym samym organizm przed infekcjami.

  • Kurkuma na serce

Dzięki działaniu przeciwzapalnym i antyoksydacyjnym kurkuma wspomaga pracę układu krążenia i serca. Zmniejsza także ryzyko zachorowań na cukrzycę i choroby serca dzięki obniżaniu poziomu cholesterolu i trójglicerydów. Poprawia również krążenie.

  • Kurkuma na wątrobę

Kurkumina oraz olejki eteryczne zawarte w kurkumie powodują wydzielanie się żółci mającej kluczową rolę w trawieniu tłuszczów. Z tego powodu stosuje się ją  w zapaleniach pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Ponadto chroni i wspomaga regenerację komórek wątroby.

  • Kurkuma na mózg

Kurkuma jest jednym z najsilniejszych nootropów – substancji wspomagających procesy pamięciowe, koncentrację i ogólne działanie mózgu. Przyspiesza procesy poznawcze oraz pobudza do namnażania się komórek nerwowych. Potwierdzono również, że kurkuma wpływa na niszczenie białek powodujących chorobę Alzheimera.

Ponadto kurkumę warto wykorzystać w problemach z trawieniem, wspomoże też walkę z trądzikiem i przebarwieniami, działa przeciwzmarszczkowo.

Deska do krojenia z kurkumą

Kurkuma – przeciwwskazania

Ze względu na wyjątkowo silne właściwości istnieją pewne przeciwwskazania do stosowania kurkumy.  W dużych dawkach stosowana przez dłuższy czas może wpływać niekorzystnie na błonę śluzową jelit i żołądka stąd wskazana jest ostrożność osób z chorobą wrzodową. Uważać powinny również osoby zażywające leki przeciwzakrzepowe oraz zmagające się z chorobami związanymi z przepływem żółci. Z kurkumy powinny zrezygnować kobiety w ciąży – pobudzenie macicy może być powodem nawet poronienia.

Kurkuma – przepis na ,,złote mleko”

W medycynie chińskiej i ajurwedyjskiej kurkuma uchodzi za najpotężniejszy środek odżywczy jaki istnieje. Jednym z najbardziej cenionych napojów zawierających kurkumę jest Złote Mleko, napój rozgrzewający pochodzący z tradycyjnej medycyny arjuwedycznej, podnoszący odporność, pomagający w zasypianiu, zwalczający infekcje, usuwający śluz z organizmu a także bardzo skuteczny w leczeniu depresji.

Składniki:
  • ¼ szklanki świeżej, niezwietrzałej kurkumy
  • Pół szklanki wody
  • Prawdziwe mleko krowie, kozie lub roślinne
Przygotowanie:

Podgrzewać kurkumę i wodę około 5-8 minut na średnim ogniu, ciągle mieszając i nie dopuszczając do zagotowania. Tak przygotowaną pastę przełożyć do naczynia i przechowywać w lodówce

Następnie w szklance ciepłego mleka rozpuścić łyżeczkę pasty, dodać nieco miodu i imbiru. Można także dodać szczyptę czarnego pieprzu, który bardzo mocno zwiększy przyswajalność kurkuminy.

Dawkowanie:

W walce z infekcją pić co 3-4 godziny, w innych wypadkach najlepiej przed snem.